Our Family's Journey
തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറിയ സ്നേഹത്തിന്റെയും കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും ജീവിതകഥ
9
100+
Family Members
Children
Our Roots
ഇച്ചേച്ചി: അച്ചാച്ചാ… നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ കാലം ഓർമ്മയുണ്ടോ?
അച്ചാച്ചൻ: അതെ … അന്ന് നിനക്ക് വെറും 16 വയസ്സായിരുന്നു. ഞാൻ അപ്പോൾ മുപ്പതിനടുത്ത്.
ഇച്ചേച്ചി: സത്യമായി പറയട്ടെ … അന്ന് എനിക്ക് ആ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല.
അച്ചാച്ചൻ: ഹാ ഹാ… അതെനിക്ക് ആദ്യ ദിവസം തന്നെ മനസ്സിലായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് ശേഷം നീ ഒട്ടും ഭയന്നോ നാണിച്ചോ നിന്നില്ലല്ലോ. വീട്ടിൽ എല്ലാരെയും നീ തന്നെയായിരുന്നു നിയന്ത്രിച്ചത്.
ഇച്ചേച്ചി: അതൊക്കെ വേണമല്ലോ! ഇത്ര വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതിരുന്നാൽ പറ്റുമോ?
അച്ചാച്ചൻ: അതാണ് എനിക്ക് നിന്നിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായത്. ധൈര്യവും തുറന്നു സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവവും.
ഇച്ചേച്ചി: പതിയെ പതിയെ എനിക്കും ഈ ജീവിതം ഇഷ്ടമായി തുടങ്ങി… പ്രത്യേകിച്ച് നീ എന്നെ നോക്കിയ രീതിയും കുടുംബത്തെ ചേർത്തുനിർത്തിയതും.
കോട്ടയം തന്നെയായിരുന്നു നമ്മുടെ ആദ്യ ലോകം
ഇച്ചേച്ചി: ചെറിയ വീട്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വീട്.
അച്ചാച്ചൻ: അവിടെവച്ചല്ലേ നമ്മുടെ ആദ്യ എട്ട് മക്കളും ജനിച്ചത്.
ഇച്ചേച്ചി: അയ്യോ… വീട്ടിൽ എപ്പോഴും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശബ്ദം. ഒരാൾ കരയും, ഒരാൾ ഓടും, മറ്റൊരാൾ കളിക്കും.
അച്ചാച്ചൻ: നമ്മുടെ മൂത്ത മോളുടെ കല്യാണവും കോട്ടയത്തുവെച്ചല്ലേ നടന്നത്.
ഇച്ചേച്ചി: അതെ… ചക്കാലയ കുടുംബത്തിലെ ചാക്കോയെ വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോൾ എത്ര സന്തോഷമായിരുന്നു.


വയനാട്ടിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം
ഇച്ചേച്ചി: പിന്നീട് പറഞ്ഞത്… “നമുക്ക് വയനാട്ടിലേക്ക് പോകാം” എന്ന്.
അച്ചാച്ചൻ: കുടുംബം വലുതാകുകയായിരുന്നു. നല്ല കൃഷിയിടവും പുതിയ ജീവിതവും വേണമെന്ന് തോന്നി.
ഇച്ചേച്ചി: അന്നത്തെ യാത്ര എളുപ്പമൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളെയും സാധനങ്ങളെയും കൂട്ടി എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് പോയത്.
അച്ചാച്ചൻ: പക്ഷേ വയനാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ കിട്ടി.
ഇച്ചേച്ചി: മലകളും പാടങ്ങളും കാടുകളും… എല്ലാം പുതിയൊരു ലോകം പോലെ തോന്നി.
അച്ചാച്ചൻ: അവിടെയെത്തിയ ശേഷമല്ലേ നമ്മുടെ ഇളയ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചത്.


അച്ചാച്ചൻ: നമ്മൾ വലിയ സമ്പത്ത് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.
ഇച്ചേച്ചി: പക്ഷേ സ്നേഹമുള്ള ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കി.
അച്ചാച്ചൻ: അതെ… അതാണ് നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.
ഇച്ചേച്ചി: ഇന്ന് നമ്മുടെ മക്കളും കൊച്ചുമക്കളും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയുന്നു.
അച്ചാച്ചൻ: നമ്മുടെ കഥ അവസാനിച്ചിട്ടില്ല ഇച്ചേച്ചി… അത് ഇപ്പോഴും തലമുറകളിലൂടെ തുടരുകയാണ്.
വേരുകൾ ശക്തമായാൽ തലമുറകൾ ഉയർന്ന് നിൽക്കും
